‘Aan het typen...’ ‘Laatst gez.: vandaag om 14:33’ ‘Online’ En ten slotte: blauwe fucking vinkjes. Ik hoorde laatst zelfs mijn vader morren omdat iemand al “een uur niet reageert terwijl hij het berichtje gewoon heeft gelezen”. Vroeger, toen we nog guldens hadden en retro nog gewoon trend was, belde je iemand thuis op. Als diegene dan niet thuis was, dan belde je een dag later nog eens, of je werd teruggebeld. Nu, als je vijf minuten na het ontvangen van een ‘appje’ nog niet gereageerd hebt, ben je 1. Arrogant, of 2. Ongeïnteresseerd. Dit kost menigeen minimaal één liefdesrelatie, drie Facebookvrienden en zes scheldkanonnades via Whatsapp. Per jaar welteverstaan.
Gelukkig heeft Whatsapp mensen nu de keuze gegeven om de status te verbergen en de blauwe vinkjes weer uit te schakelen. Maar maakt dit echt nog uit? Ik bedoel, we leven met onze telefoon, slapen met onze telefoon en gaan naar het toilet met onze telefoon. Als ik jou een berichtje stuur, heb je dat waarschijnlijk binnen vijf minuten gelezen. En ben je echt druk, dan duurt dat misschien een uurtje of twee. Zes uur later heb je me nog niks terug gestuurd, terwijl je weet dat ik een reactie verwacht... Dus doe nou godverdomme niet alsof ik achterlijk ben, je negeert me gewoon!
Te laat. De manier van communiceren is voor altijd veranderd. En dat is niet erg, echt niet. De digitalisering van de maatschappij is al zo lang aan de gang dat ie alweer bijna retro is, en in veel gevallen zijn we ermee geholpen. Maar sommige aspecten van ons leven hadden beter met rust gelaten kunnen worden. De manier waarop wij met elkaar omgaan en communiceren is veranderd, de woorden die we gebruiken nemen af en de ‘emoticons’ nemen toe. Woorden zijn gereduceerd tot individuele letters (denk daar maar ff over na), en de enige volzinnen die we elkaar nog sturen staan in afbeeldingen van Rumag quotes.
Conclusie? Tja. Ik kan zeggen dat we eens wat vaker bij elkaar over de vloer moeten komen. Of eens wat vaker naar de kroeg moeten gaan. Ik hoor de plaatselijke kroegeigenaar al juichen bij het typen van deze woorden, maar ook hij weet wat er de afgelopen vijftien jaar is gebeurd. Ze zeggen dat communiceren veel makkelijker is geworden, omdat het aantal middelen is toegenomen. Ik zeg dat we al die middelen niet nodig hebben als we gewoon goed met elkaar blijven communiceren
